O rasie

Sznaucer miniaturowy –  aktywny, ale nieagresywny, wierny i inteligentny, jest wszechstronnym psem rodzinnym. Łatwo adaptuje się do stylu życia właściciela, szybko i chętnie się uczy. Dobrze traktowany, jest doskonałym towarzyszem dziecięcych zabaw, przyjazny w stosunku do innych zwierząt w domu, wobec obcych może być zaczepny. Jego charakterystycznymi cechami są odwaga i wierność wobec swego pana. Inteligencja, niezależność, siła i wytrwałość, odporność na zmiany pogody i choroby, w zasadzie same plusy.

Wymaga cotygodniowego czesania i co około 3 miesiące trymowania, wysokość dorosłego sznaucera 30-35 cm, waga 5-8 kg. 

Włos na kufie i nad oczami jest dłuższy i tworzy typowy „krzaczasty” pyszczek;-)). Szata sznaucera powinna być twarda i gęsta. Składa się z gęstego podszerstka oraz nie za krótkiego, twardego, dobrze przylegającego do ciała włosa okrywowego. Odpowiednio pielęgnowana, najlepiej trymowana podkreśli jego sylwetkę. Sznaucery nie linieją;-) praktyczne prawda?;-)

Sznaucer miniaturowy wywodzi się od małych psów , których używano do stróżowania przy gospodarstwach wiejskich na południu Niemiec i w Szwajcarii już w XIX wieku. Wówczas pies ten nazywany był szorstkowłosym pinczerem karłowatym. Ten typ psa odznaczał się dużą czujnością i skutecznością w tępieniu gryzoni;-)

Te psy uczą się niezwykle szybko, w każdym wieku i co ważniejsze – lubią się uczyć. Praktycznie nie ma dla nich rzeczy niemożliwych – rzecz jasna robótek szydełkowych raczej nigdy się nie nauczą, ale doskonale sprawdzają się w typowych psich aktywnościach – ćwiczeniach na torze przeszkód (agility), aportowaniu, poszukiwaniu rzeczy, zawodach posłuszeństwa (obedience). Sznaucery są bardzo bystre, „łapią w lot” polecenia swego przewodnika, o ile tylko ten przewodnik wyraża się w sposób precyzyjny, jasny i co najważniejsze – konsekwentny. Sznaucer bardzo szybko znajdzie luki w „procedurach” i domowym prawie i będzie próbował wprowadzić swoje zmiany. Spokój i konsekwencja właściciela sprowadzą go na właściwe tory;-).

Mitem jest rzekoma agresja sznaucera, zwłaszcza miniatury. Nic bardziej mylnego. Nauczony od szczeniaka odpowiednich zachowań nigdy nie będzie skory do podgryzania. Owszem szczeknąć może i to głośno, ale kto tego nie robi. Miniatura choć mała, ma wielkie wnętrze. Temperament, wielka miłość do opiekuna, uczuciowość, niezależność, inteligencja.

Jednym słowem „W małym ciele wielki duch”